ŞAMPİYONUN AYAK SESLERİ

Trabzonspor maça iyi başladı zaten 6. dakikada da hemen golü buldu, Sörloş kendi taşıdığı topla ceza sahasına çaprazdan girdi ve düzgün bir vuruşla takımını 1-0 öne geçirdi.

Takımı oldukça hırslı ve inançlı gördüm, bu eksik kadroya rağmen bu azim ve istek gelecek haftalar adına oldukça önemli diye düşünüyorum.

Maç önünde Ünal hocanında ifadesi ile sosa ve Obi mikel henüz sakatlıktan kurtulmuş olmalarına ve henüz hazır olmamalarına istinaden, öz veri göstererek oynamak istediklerini söylemişler ve bu arzulu isteğe kayıtsız kalamadım kadroya koydum dedi hoca.

Gerçekte de, obi mikel olsun, Sosa olsun mükemmele yakın oynadılar. Ayrıca campi oldukça kritik hamleler yaptı, bu AA’da Sörloş’a ayrı bir parantez açmak istiyorum çünkü bana göre sahanın yıldızı idi, attığı gol de buna mükafat oldu.

Solbek Kamil Ahmet mücadele azmi gösteriyor hiçte sırıtmadı. Nwakaeme bu ilk yarı itibarı ile oldukça durgundu, bunu kabul etmek zor ama hakda vermek lazım, çok efor harcıyor.

Obi mikel’in direkten dönen kafa şutu bir talihsizlikti, ayrıca Sörloş’un bir şutunda defansın iki eline birden çarpması ile penaltı beklentimiz oldu, fakat Cüneyt Çakır var’a gitmesine rağmen ne düşündü ise hayretlik bir şekilde bunu penaltı olarak değerlendirmedi, çok yazık gitti bir gol dedik.

Ankaragücü kırmızı kart ile bir eksik kaldı ve ilk devrenin son anında yine Trabzonspor enteresan bir gol kaçırdı böylelikle devre Trabzonspor’un 1-0 üstünlüğü ile sona erdi.

İkinci devre, tamda beklenen oldu ve eksik Ankaragücü karşısında Trabzonspor kontrolü tamamen eline aldı, önce Yusuf sonra Nwakaeme’nin golleri geldi ve bir anda Trabzonspor 3-0 öne geçti.

Trabzonspor okadar rahat oynamaya ve pas yapmaya başladı ki, maçın 61. dakikalarında tamamen idman havası vardı ve böylede devam etti. Buna istinaden Sosa’yı alıp doğan Erdoğan’ı yerine koydu hoca.

Daha sonra Nwakaeme’i de dışarı aldı yerine fıratcan girdi, Hosseini’yi alıp Cafer’i koydu oyuna hoca, bu dakikalardan sonra zaten tam bir idman maçına döndü müsabaka.

Bu üç puan Galatasaray maçından önce müşiş bir moral ve itici güç oldu diye düşünüyorum, maçın zor geçeceğini tahmin ediyordum, aslında korkuyordum ama korktuğum olmadı ve çok rahat bir galibiyet oldu.

Resmen şampiyonluğun rüzgarı esmeye başladı, şampiyonun ayak sesleri duyulmaya başlandı.

Üç puanı, dost takımdan üç golle aldık, bu akşam ankarada’ki dostluk görülmeye değerdi, özellikle maç başlama serenomisinde ve akabinde güzel görüntüler vardı.

(2010-11 ŞAMPİYONU TRABZONSPOR)