Künye Reklam
Menü
ESKİ TRABZONUN DAR SOKAKLARINDA | Hüseyin DEĞİRMENCİ
Hüseyin DEĞİRMENCİ

komodor6161@hotmail.com

ESKİ TRABZONUN DAR SOKAKLARINDA

Çok eskiden Trabzon sokaklarında, sokak futbolu meşhurdu, mahalleler arası futbol müsabakaları oynanırdı, Bu müsabakalar öyle böyle müsabakalar değildi, tabiri caiz ise kıran kırana geçer, kan gövdeyi götürürdü.

Şimdinin teknolojisi müşiş olmasına istinaden müşiş oyuncular yetişmiyor, eskinin o Trabzon’unda teknoloji denen hiçbir şey olmamasına rağmen toprak, kum, Çamur sahalarda futbol oynayarak oyuncular kendini geliştirip yetiştirirdi.

O dönemin Trabzonspor’u, göstermiş olduğu başarıların, kazanmış olduğu şampiyonlukların, hamuru ve mayası aslında Trabzon’un bu dar sokaklarından geliyordu.

Bir çok oyuncunun da lakabı vardı, genellikle lakaplarıyla anılırlardı. Şimdi hatırlayabildim o zamanın bazı oyuncularından azıcık bahsetmek istiyorum sizlere.

Kirli Sami, Hasan Cahit, Maşuk Suat, Gaddar Hasan, Zeki Değirmenci ve dahası, Kıvırcık Hüseyin, Aytekin Akyüz, Muharrem, Horoz Lokman, Rahman Ayhan ve Yahya Değirmenci bitmedi, Kız Ahmet, Gama Temel, Kirli Sami, Bonof Yunus, Cino Cemil, Kopuk Turan, Ergin Kahraman, Raşi Raşit, Bahri, Nalan Metin gibi ismini sayamadığım bir sürüdaha oyuncu vardı.

Bak bir çırpıda ismini saydığım bu isimler, o dönem mahalle futbolunun Mütüş oyuncularıydı, bir çok gencecik çocukların da idolü bile olmuşlardı. Hasan Cahit ve gaddar Hasan Müşiş topçular dı, zeki Değirmenci ve Yahya Değirmenci benim dayılarımdı, zeki dayım daha sonra profesyonel futbolda oynadı, Şimdi kendisi rahmetli Allah gani gani rahmet eylesin.

Bu isimler arasında unuttuğum, sayamadığım abilerim bana lütfen darılmasınlar, onlar bizim saygı duyduğumuz insanlardır hepsi.

O dönemlerde Trabzon’un dar sokaklarında, içerisinde müşiş mücadeleler bulunduran bu müsabakalar, İzlemeye doyamayacağınız müsabakalar olurdu, gerçekten de Mütüş taraflar kitleleri de oluşmuştu.

Bu ismini saydığım kişiler arasında hala yaşayanlara, Allah selamet versin, aramızdan Çeşitli nedenlerle ayrılarak ebediyete uğurladıklarımıza da Allah rahmet eylesin.

Rahmetli yunus vardı müşiş futbolcuydu, lakabı bonof’tu, bonof, o dönemlerin Avrupa’daki önemli futbol yıldızlarından biriydi. Bizim Bonof Yunus O kadar yetenekliydi ki, onu anlatabilmek için çok iyi tanıdığınız Hami Mandıralıyı örnek verebilirim, hatta Yunus’un Hami’den daha kaliteli futbolcu olduğunu bile iddia edenler vardı, maalesef ömrü uzun sürmedi Cenabı Allah onu aramızdan erken aldı.

Bonof Yunus Talihsiz bir şekilde geçirmiş olduğu bir korkuyla, Akli dengesinde kayıplara neden olan bir hastalık geçirdi, Bu hastalık Yunus’u epeyce hırpalamış, O Mütüş futbolcu yunus’umuz , Sigara bağımlısı olmuştu ve günde beş paket sigara içerdi, sonunda o malum kötü hastalığa yakalanarak hayatını kaybetti, Allah ona gani gani rahmet eylesin.

Rahman Ayhan’ın kaleciliğini görüpte hayran kalmayan yoktu, O Çamur deryası sahaların içerisinde müşiş kurtarışlar yapardı. Horoz lokman ve niceleri müşiş yeteneklerdi.

Benim küçük dayım Yahya, pirekazi hayranı idi, ona hayranlığı da onun gibi sol ayaklı oluşundan geliyordu, forma numarasını hep 11 numaradan yana kullanır, başka numaralı forma da asla giymezdi.

Bundan yaklaşık 35 yıl önceydi, Ben 15 yaşındaydım, bu mahalleler arası bir müsabakayı izliyordum, maçın oynandığı yer, eski otobüs terminalinin mahalle tarafında büyük bir boş alan vardı, orasıydı. 

Bizim mahallenin çocukları yani abilerim müşiş oynuyorlardı, kalede Rahman, Orta sahadan muharrem, mazlak yılmaz, horoz Lokman, sağbek Aytekin, sol açık yahya falandı, hatırladığım kadarı bu yani, bir frikik kazanmıştı bizim takım, o frikik yeri kaleciye göre, ceza sahasının sol tarafından, birazcık dışarda, kaleye göre çaprazda idi.

Rakip takım 5-6 kişiden oluşan bir baraj kurdu, topun başına Sol ayak pirekazi dayım Yahya geçti, biraz açıldıktan sonra, sol ayak uzak köşeye bir top gönderecek diye beklerken, O Mütüş raket gibi sol ayağıyla, kalecinin soluna, kalenin baraj arkasına kalan tarafına, sol ayağının dışı ile, ama topa müşiş bir kavis vererek öylebi şut gönderdiki, inanılmaz bir gol oldu.

Bu gölün üzerinden 35 yıl geçti, Ben ayda en az 24 maç izleyen birisi olarak, henüz dünyanın herhangi bir ülkesinde, herhangi bir profesyonel Ligilerinde tabii ki izlediğim maçlarında, böyle bir gol daha henüz göremedim, O derece yani.

Bu ve buna benzer, Trabzon sokaklarında, çok ilginç, müşiş ve eşi benzeri olmayan hareketler de çok sayıda olurdu, duyardık izlerdik ve çok özledik.

O eski günler çok güzeldi, Şimdilerde Trabzon futbolunu Şah’a kaldıran bu Sokak futbolu tamamen yok oldu, bu nedenle artık eskisi gibi oyuncu da yetişmiyor, Trabzonspor eskisi gibi başarılı da olamıyor. 

Belki diyeceksiniz ki, bu kadar yetenekli oyuncu içerisinden hiç ünlü oyuncu çıkmadı mı? Benim cevabım çıktı olur, ama bizim mahalleden belki çıkmadı, çünkü Trabzon’un bütün sokakları o dönemler böylesi yeteneklerle doluydu ve onlar Trabzonspor’un şampiyonluklarına imza attılar, Türk futbolunda devrim yaptılar, işte, Ali Kemal’ler, Necmi’ler, Şenol’lar, Cemil’ler ve bildiğiniz niceleri.

Benim mahallemin mazereti büyüktü, kimini ecel aldı, kimini yokluk fakirlik aldı, kimini araba sevdası aldı derken, büyük mazeretler içerisinde, çok büyük hikayeler yaşandı o dönemlerde bakın şimdi Saygı ile anabileceğimiz bir tarihimiz var.

Tabi bu ayrı konu ama, Şimdiki gençlerin eğitiminden gelişimine kadar, her şeyini teknoloji hapsetmiş durumda, yani kısaca gençliğimiz ve geleceğimiz, teknolojiye esir olmuş durumda, o nedenle Mutlulukta başarıda hep hayal oluyor.

(2010-11 ŞAMPİYONU TRABZONSPOR)

 


        YORUMUNUZU PAYLAŞIN